Keizers, bisschoppen en graven

De kerstening van het Centrale Alpengebied begint in de 4e eeuw in de laat-Romeinse periode. Trento en Säben ontwikkelen zich tot belangrijke bisdommen. Op de berg Säben zijn opgravingen van vroegchristelijke kerken uit de 6e eeuw en de kerk van St. Proculusin Naturns werd gebouwd in de 7e eeuw. In 769 werd het klooster van San Innichen gesticht door de Beierse hertog Tassilo als het oudste klooster in de regio Tirol. De kapittelkerk uit de 13e eeuw is een van de belangrijkste sacrale romaanse gebouwen in de oostelijke Alpen.

De wereldlijke macht van de bisschoppen groeit

In 898 beginnen de invallen van de Hongaren en met hen ontwikkelt zich het middeleeuwse fortificatiesysteem. Door het gebrek aan een sterke politieke macht, namen de bisschoppen van Trente en Säben steeds meer wereldlijke taken op zich. In 955 versloeg Otto I de Hongaren in de slag bij Lechfeld. Hij verenigde het Oost-Frankische Rijk (waartoe ook het hertogdom Beieren behoorde) met het Koninkrijk Italië en werd gekroond tot Heilig Rooms Keizer.

De controle over de Alpenpassen wordt een centrale machtsfactor voor de Ottoons-Salische keizers. Om deze reden verleenden ze in de 11e eeuw graafschapsrechten aan de bisschoppen van Trento en Brixen (in de 2e helft van de 10e eeuw werd de bisschopszetel van Säben naar Brixen verplaatst): de graafschappen Trento, Bolzano en Val Venosta vielen toe aan de bisschop van Trento, de bisschop van Brixen kreeg eerst het graafschap Norital (dat zich uitstrekte van het Eisacktal ten noorden van Klausen tot aan het Inntal) en later het graafschap Pustertal.

De opkomst van de graven van Tirol

De graven van Tirol waren eerst baljuws van de bisschoppen, maar in de loop van de 12e eeuw, beginnend vanuit Schloss Tirol bij Merano, breidden ze hun macht uit ten nadele van de bisschoppen. Geleidelijk aan kregen de valleien ten zuiden en noorden van de Brenner de naam Tirol. Vanaf het einde van de 12e eeuw werden steden gesticht langs de belangrijke supraregionale verkeerswegen. Tegen 1300 was het graafschap Tirol al een vrij homogeen gebied.

In 1363 ging het graafschap Tirol over van Margarete Maultasch naar de Habsburgers: Zij regeerden bijna onafgebroken over Tirol tot 1918 en hadden een beslissende invloed op de cultuur, architectuur en keuken.

De Tiroolse volksopstand

Na de nederlaag tegen Frankrijk in 1805 moest Oostenrijk Tirol afstaan aan Beieren , dat als bondgenoot van Napoleon oorlog had gevoerd tegen Oostenrijk. Tirol werd onderdeel van het nieuw opgerichte koninkrijk Beieren. Onder andere een hogere belastingdruk en inmenging in religieuze aangelegenheden veroorzaakten wrevel, en een gedwongen rekrutering van rekruten voor het Beierse leger leidde uiteindelijk tot de Tiroolse volksopstand in 1809 onder leiding van Andreas Hofer, die met geweld neergeslagen werd.

Daarna werden Bolzano en het gebied ten zuiden ervan, samen met Trentino, in 1810 bij het toenmalige Koninkrijk Italië gevoegd, dat negen jaar duurde met Napoleon als koning. In 1813 werden deze gebieden opnieuw bezet door Oostenrijkse troepen en na het Congres van Wenen sloot Tirol zich in 1815 weer aan bij de Habsburgse monarchie.