Kasteel Eschenlohe bij San Pancrazio

De indrukwekkende kasteelruïne rijst de lucht in op een beboste heuvel net voor San Pancrazio. Pankraz. Hoewel kasteel Eschenlohe tegenwoordig niet meer bezocht kan worden, is het door zijn idyllische ligging een van de populairste fotomotieven in de omgeving en is het ook een herkenningspunt van Ultimo.

Het kasteel - of wat er nog van over is - is te vinden op een heuvel op ongeveer twee kilometer van San Pancrazio, precies waar de Hagenbach en Falschauer rivieren samenkomen. Het ontleent zijn naam aan de familie Eschenloher, die ooit heerste over het Ultental. Hun naam is op zijn beurt afgeleid van het woord "Loach", wat loofbos betekent.

Kasteel Eschenlohe werd voor het eerst genoemd in documenten als Kasteel Ultimo in 1164 en diende lange tijd als residentie van de plaatselijke graven. Later ging het over naar de graven van Trapp, wiens nakomelingen nog steeds eigenaar zijn van het kasteel, hoewel ze er niet meer wonen. Als gevolg hiervan heeft de tand des tijds zichtbaar aan de muren geknaagd, zodat er alleen nog delen van de gordijnmuur, delen van een bijgebouw en de machtige donjon over zijn.

Zoals al eerder vermeld, is het niet langer mogelijk om de ruïnes van kasteel Eschenlohne te betreden - maar het is wel mogelijk om ze van buitenaf te bekijken. Een korte wandeling van San Pancrazio naar de kasteelheuvel is een bijzonder goede manier om dit te doen.