De Vinschgauer Zonberg

Veel mensen weten echter niet dat deze zonnige berg in het midden van Zuid-Tirol een unieke steppevegetatie heeft. De bijna 50 kilometer lange berg tussen Parcines en Malles is een van de meest karakteristieke kenmerken van het landschap van Val Venosta: droog, kaal, bijna verschroeid door intens zonlicht en opgezweept door de beruchte "bovenwind". Hier moet de flora het doen met gemiddeld 500 millimeter neerslag per jaar.

De uitgedroogde en humusarme bodem biedt nauwelijks voeding voor normale vegetatie, zoals meestal het geval is op deze breedtegraden. Bodemtemperaturen tot 70°C in de zomer, strenge vorst en het ontbreken van een beschermende sneeuwlaag in de winter - door de blootgestelde zuidelijke ligging - stellen de planten en struiken zwaar op de proef. Om te overleven heeft de flora op de Sonnenberg echter ingenieuze aanpassingsstrategieën ontwikkeld: steppegrassen vormen de basis van het gevarieerde vegetatiedek, samen met kleurrijke bloeiende kruiden en talrijke Centraal-Aziatische plantensoorten.

Bijzondere kenmerken van flora en fauna

"De Sonnenberg is een bijzonder floristisch en faunistisch kenmerk," schrijft de Zuid-Tiroler ornitholoog en natuurkenner Peter Ortner. "Hier bereiken veel zuidelijke soorten hun noordelijke grens, noordelijke soorten hun zuidelijke grens, waardoor dit stuk land een juweeltje van Europese flora en fauna is."

Zoals zo vaak het geval is hier, heeft de mens ook aanzienlijk bijgedragen aan het huidige uiterlijk van het landschap. De Romeinen waren al begonnen met het rooien van het voormalige struikgewas om grotere landbouwgebieden te verkrijgen. Intensieve begrazing door schapen en geiten versnelde de verwoestijning nog meer. De ontboste stammen zouden via de rivier de Adige zelfs tot in Venetië zijn gebracht, waar ze naar verluidt de onderbouw van de lagunestad vormen.

Weiden van Sluderno

Een contrasterende maar niet minder charmante plek zijn de weiden van Sluderno, de overblijfselen van het eens zo typische landschap van de bovenloop van Val Venosta. Ze werden ongeveer 30 jaar geleden onder speciale bescherming geplaatst en aangewezen als biotoop.